Analiza kosztów systemu ochrony treści Windows Vista

Ograniczenie funkcjonalności

Windows Vista zezwala na wysyłanie sygnału zawierającego dane wysokiej jakości jedynie to tych interfejsów, które posiadają wbudowane zabezpieczenia. Obecnie najpopularniejszym interfejsem służącym do wyprowadzania sygnału HD jest S/PDIF. Większość nowszych kart dźwiękowych zawiera cyfrowe złącze TOSLINK, układy audio zintegrowane na płytach głównych oferują co najmniej standardowe, koncentryczne złącze cyfrowe (często realizowane jako optyczne). Jako że S/PDIF nie posiada mechanizmów zabezpieczających przesyłane za jego pośrednictwem dane, Vista wymaga, by podczas odtwarzania zabezpieczonych danych HD było ono wyłączone[1]. Innymi słowy, jeżeli wydałeś sporo pieniędzy na sprzęt audio wysokiej klasy posiadający łącze S/PDIF, to Microsoft nie pozwoli Ci na nim odtwarzać dźwięku dekodowanego przez Twój komputer. Usłyszysz wysokiej jakości ciszę.

Powiedzmy że kupiłeś właśnie płytę „Dark Side of the Moon” grupy Pink Floyd. Kupiłeś ją w wersji Super Audio CD wydanej w 2003 roku, w trzydziestą rocznicę nagrania tego legendarnego krążka. Chcesz odtworzyć ją za pomocą Visty, niestety system uważa posiadane przez Ciebie złącze S/PDIF za nieodpowiednie dla jakości Super Audio i odcina je a ty kończysz jak słuchacz występu Marcela Marceau.

Podobne ograniczenia dotyczą popularnego złącza typu „komponent” (YPbPr). Vista blokuje je podczas przesyłania danych HD, więc nie możesz podłączyć do niego telewizora czy projektora wysokiej rozdzielczości. Co jednak jeżeli kupiłeś kartę graficzną ze złączem HDMI wspierającym zabezpieczenie HDCP? Jest spora szansa, że będziesz musiał kupić drugą kartę, taką która naprawdę obsługuje HDCP, ponieważ żadna z kart dostępnych do niedawna nie zapewniała prawidłowej obsługi tego zabezpieczenia, pomimo że producent twierdził coś zupełnie przeciwnego. Tak całą sprawę opisuje artykuł „The Great HDCP Fiasco”:

Żadna z kart AGP czy PCI-E, którą możesz dziś kupić w sklepach nie obsługuje HDCP [...] Jeśli właśnie wydałeś 1000 dolarów na parę Radeonów X1900 XT zakładając, że będziesz mógł bez przeszkód odtwarzać filmy HD-DVD czy Blue-Ray w rozdzielczości 1920×1080, to właśnie wyrzuciłeś pieniądze w błoto [...] Jeżeli wydałeś jedyne 1500 dolarów na zestaw dwóch 512-megowych 7800GTX by odtwarzać na nich filmy HD-DVD czy Blue-Ray w rozdzielczości 1920×1080, to właśnie wyrzuciłeś pieniądze w błoto.

(oba urządzenia, o których wspomina powyższy fragment są kartami z najwyższej półki, produkowanymi przez dwie czołowe firmy w branży: ATI i nVidię). ATI zresztą doczekał się procesu sądowego na tym tle. Gdy w sierpniu 2006 roku Sony ogłosiło dostępność napędu Blue-Ray dla PC, okazało się że urządzenie to nie potrafi odtwarzać nośników Blue-Ray w standardzie HD („First Blu-ray disc drive won’t play Blu-ray movies”):

Jako że obecnie nie ma komputerów wyposażonych w układy, które wspierają HDCP, odtwarzanie materiału HD nie jest możliwe

Prawdę mówiąc nikomu jeszcze nie udało się obejrzeć filmu HD w jakości HD na którymkolwiek z systemów Windows. Dotychczasowe próby kończyly się albo brakiem sygnału na wyjściu albo komunikatem systemu ochrony treści, że zadziałało zabezpieczenie. Nawet najnowsza karta Nvidii, G80, nie potrafi wyświetlić obrazu z rozdzielczością 1080p, ponieważ po aktywowaniu HDCP (które jest wymagane do odtwarzania nagrań HD-DVD lub Blue-Ray) rozdzielczość spada do 720p. Podobny problem ma starsza linia kart tej firmy – G7x – a także karty ATI z serii R5xx. Jedynym urządzeniem, które daje sobie radę z taką rozdzielczością (co wymaga podwójnego HDMI) jest układ ATI oznaczony symbolem R600, który… nie został jeszcze wypuszczony na rynek. Nie można oczywiście twierdzić, że takie odtwarzanie nie będzie możliwe w przyszłości, ale nabywcy Visty mogą spodziewać się problemów.

Podobnie jak właściciele kart graficznych, problem mają też posiadacze monitorów LCD wysokiej rozdzielczości. Na targach CEC 2007 pokazano nowy monitor Samsunga – Syncmaster 275T. Sprzęt ten wyświetla 27-calowy obraz w rodzielczości 1920×1200 i to w czasach, gdy inni dostawcy jako nowość proponują ekrany 24- i 25-calowe[2]. Problem polega na tym, że monitor jest z punktu widzenia Visty bezużyteczny – system żadnego z portów (DVI-D, 15-pionowy D-Sub, S-Video oraz komponent) nie uważa za bezpieczny.

Jeżeli macie jeszcze więcej pieniędzy do wydania, to zawsze możecie się szarpnąć na najwiekszy monitor LCD świata – 46-calowy SyncMaster 460PN. Wydanie na na niego 4000 dolarów to wyjątkowo kiepska inwestycją, bo Vista nie będzie z nim współpracowała. Co ciekawe, sprzęt ten był reklamowany przez sprzedawców jako „HDTV ready”, co stanowi jaskrawy przykład tego, jak bardzo już sprane i niewiarygodne jest określenie „HD-ready” (14-calowe monitory CRT sprzed dekady mają większą rozdzielczość niż większość telewizorów „HD”). Jeden z przedstawicieli dużej sieci sklepów handlujących elektroniką stwierdził ostatnio, że jako „HD-ready” reklamować będą oni każde urządzenie, które wyświetla obraz z rozdzielczością wyższą niż PAL/NTSC/SECAM. Przesadzam? Oto palmtop HD

.

Ze względów bezpieczeństwa chronionych przez siebie treści, Vista prawdopodobnie nie będzie obsługiwała żadnych dodatkowych funkcji urządzenia, oprócz tych, które potrafi obsłużyć sama, w sposób bezpośredni. Przykładowo, wiele kart dźwiękowych opartych na chipsecie C-Media (czyli w praktyce większość kart dostępnych na rynku) posiada wsparcie dla interfejsu ASIO firmy Steinberg. Sygnał podawany na to łącze całkowicie omija systemowy mikser dźwięku i wszelkie sterowniki w celu zapewnienia większej elastyczności i zmniejszenia opóźnień przez nie generowanych. Wsparcie ASIO jest standardem pośród nowszych kart C-Media. Ponieważ takie rozwiązanie omija system ochrony treści, najprawdopodobniej będzie musiało zostać wyłączone, co szczególnie zaboli audiofili oraz profesjonalnych muzyków, którzy korzystają z ASIO jako źródła o lepszej jakości dźwięku (więcej informacji o systemie dźwiękowym Visty i zmianach, jakie w nim poczyniono w stosunku do XP znaleźć można w poście pochodzącym z forum Creative Labs) oraz w artykule, który omawia problemy, jakie pociąga za sobą zaimplementowany w Viście DRM.

Przypisy:

  1. Jest SCMS, ale wyraźnie pisze na nim „nie dotykać”. [↩]
  2. Gdyby ktoś zechciał udostępnić mi taki fajny, 27-calowy monitor do… yyyy… testów, to obiecuję go zwrócić do roku 2012. [↩]

strona: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24